(AGARICUS MUSCARIUS-AMANITA)

Deze schimmel bevat verschillende toxische stoffen, waarvan Muscarin de bekendste is. De vergiftigingsverschijnselen ontwikkelen zich niet onmiddellijk; gewoonlijk verlopen er twaalf tot veertien uur voordat de eerste aanval optreedt. Er is geen antidotum; de behandeling is geheel symptomatisch (Schneider). Agaricus werkt bedwelmend op de hersenen en veroorzaakt meer duizeligheid en delier dan alcohol, gevolgd door diepe sopor met verlaagde reflexen.

Rukken, spiertrekkingen, beven en jeuk zijn sterke indicaties. Beginnende longtuberculose; verwant aan de tuberculeuze diathese, anemie, chorea; de spiertrekkingen houden tijdens de slaap op. Verschillende vormen van neuralgie en krampachtige aandoeningen, en neurotische huidaandoeningen, worden in de symptomatologie van dit middel geschetst. Het past bij verschillende vormen van cerebrale opwinding eerder dan bij congestie. Zo bij delier van koortsen, alcoholisme, enz. Algemene verlamming. Gevoel alsof men door ijsnaalden doorstoken wordt. Gevoelig voor druk en koude lucht. Hevige neerdrukkende pijnen. Symptomen verschijnen diagonaal, zoals rechterarm en linkerbeen. Pijnen gaan gepaard met een gevoel van koude, gevoelloosheid en tintelingen.

Geest

Zingt, praat, maar antwoordt niet. Spraakzucht. Afkeer van werk. Onverschilligheid. Vreesloosheid. Delier gekenmerkt door zingen, schreeuwen en mompelen; rijmt en voorspelt. Begint met een aanval van geeuwen.

De provings brengen vier fasen van cerebrale opwinding naar voren.

Lichte stimulatie - getoond door toegenomen vrolijkheid, moed, spraakzucht, exaltatie van de verbeelding.
Meer uitgesproken intoxicatie - grote geestelijke opwinding en onsamenhangend praten, buitensporige vrolijkheid wisselt af met melancholie. Het besef van de relatieve grootte van voorwerpen gaat verloren, neemt grote passen en springt over kleine voorwerpen alsof het boomstammen waren - een klein gat lijkt een vreselijke afgrond, een lepel water een immens meer. De lichamelijke kracht is toegenomen, kan zware lasten tillen. Daarbij veel spiertrekkingen.
Derde stadium veroorzaakt een toestand van razend of woedend delier, schreeuwen, razen, wil zichzelf verwonden, enz.
Vierde stadium - geestelijke neerslachtigheid, loomheid, onverschilligheid, verwardheid, tegenzin in werk, enz. Wij krijgen niet de actieve cerebrale congestie van Belladonna, maar een algemene nerveuze opwinding zoals men aantreft bij delirium tremens, delier van koortsen, enz.

Hoofd

Duizeligheid door zonlicht, en bij het lopen. Hoofd voortdurend in beweging. Valt achterover, alsof er een gewicht in het achterhoofd ligt. Eenzijdige hoofdpijn, alsof van een spijker (Coff; Ignat). Doffe hoofdpijn door langdurig bureauwerk. IJskoude gewaarwording, als ijsnaalden of splinters. Neuralgie met ijskoud hoofd. Verlangen het hoofd warm toe te dekken (Silica). Hoofdpijn met neusbloeding of dikke slijmafscheiding.

Ogen

Lezen moeilijk, omdat de letters lijken te bewegen, te zwemmen. Trillende gezichtsbeelden. Dubbelzien (Gels), wazig en flikkerend. Asthenopie door langdurige inspanning, spasme van de accommodatie. Spiertrekkingen van oogleden en oogbollen (Codein). Randen van de oogleden rood; jeuken, branden en kleven aan elkaar. Binnenste ooghoeken zeer rood.

Oren

Branden en jeuken, alsof zij bevroren zijn. Spiertrekkingen van de spieren rond het oor en geruisen.

Neus

Nervieuze neusstoornissen. Jeuk inwendig en uitwendig. Krampachtig niezen na hoesten; gevoeligheid; waterige niet-inflammatoire afscheiding. Binnenste hoeken zeer rood. Stinkende, donkere, bloederige afscheiding. Neusbloeding bij oude mensen. Gevoel van pijnlijkheid in neus en mond.

Gezicht

Aangezichtsspieren voelen stijf aan; trekken; het gezicht jeukt en brandt. Lancinerende, scheurende pijn in de wangen, als van splinters. Neuralgie, alsof koude naalden door de zenuwen gaan of scherp ijs ze aanraakt.

Mond

Branden en schrijnen van de lippen. Herpes op de lippen. Spiertrekkingen. Zoete smaak. Aften op het gehemelte. Splinterachtige pijnen in de tong. Voortdurend dorstig. Bevende tong (Lach). Tong wit.

Keel

Steken langs de buis van Eustachius naar het oor. Voelt samengesnoerd. Kleine vaste bolletjes slijm worden opgehoest. Droogheid van de keelholte, slikken moeilijk. Krabben in de keel; kan geen toon zingen.

Maag

Loze oprispingen, smakend naar appels. Zenuwstoornissen, met krampachtige samentrekkingen, hik. Onnatuurlijke honger. Winderige uitzetting van maag en buik. Overvloedige reukloze flatulentie. Branden in de maag ongeveer drie uur na een maaltijd, overgaand in een doffe druk. Maagstoornis met stekende pijnen in de leverstreek.

Abdomen

Stekende pijnen in lever, milt (Ceanothus) en abdomen. Steken onder de valse ribben, links. Diarree met veel stinkende winden. Stinkende ontlasting.

Urinewegen

Steken in de urethra. Plotse en hevige aandrang tot urineren. Frequent urineren.

Vrouwelijk

Menstruatie rijkelijker, vroeger. Jeuk en scheurende, drukkende pijnen van genitaliën en rug. Krampachtige dysmenorroe. Ernstige neerdrukkende pijnen, vooral na de menopauze. Seksuele opwinding. Tepels jeuken, branden. Klachten na baring en coïtus. Leucorroe, met veel jeuk.

Ademhalingsorganen

Hevige hoestaanvallen die door wilskracht onderdrukt kunnen worden, erger bij eten, pijn in het hoofd zolang de hoest duurt. Krampachtige hoest 's nachts na het inslapen, met opgeven van kleine bolletjes slijm. Moeizame, benauwde ademhaling. Hoest eindigt in niezen.

Hart

Onregelmatige, stormachtige hartkloppingen, na tabak. Pols intermitterend en onregelmatig. Hartstreek beklemd, alsof de borstkas vernauwd was. Hartkloppingen met roodheid van het gezicht.

Rug

Pijn, met gevoeligheid van de wervelkolom voor aanraking; erger in de dorsale streek. Spit; erger in de open lucht. Kink in de rug. Spiertrekkingen van de nekspieren.

Extremiteiten

Overal stijf. Pijn over de heupen. Rheumatisme beter door beweging. Zwakte in de lendenen. Onzekere gang. Beven. Jeuk van tenen en voeten alsof zij bevroren zijn. Kramp in de voetzolen. Pijn in het scheenbeen. Neuralgie bij locomotorische ataxie. Verlamming van de onderste ledematen, met krampachtige toestand van de armen. Gevoelloosheid van de benen bij het over elkaar slaan ervan. Paralytische pijn in de linkerarm, gevolgd door hartkloppingen. Scheurende pijnlijke samentrekkingen in de kuiten.

Huid

Branden, jeuk, roodheid en zwelling, als bij bevriezing. Puistjes, hard, als vlooienbeten. Milaire eruptie, met ondraaglijke jeuk en branden. Wintertenen. Angioneurotisch oedeem; rosacea. Gezwollen aderen met koude huid. Omschreven erythemateuze, papuleuze, pustuleuze en oedemateuze laesies.

Slaap

Aanvallen van geeuwen. Onrustig door hevige jeuk en branden. Bij het inslapen schrikt op, trekt en wordt vaak wakker. Levendige dromen. Overdag slaperig. Geeuwen, gevolgd door onwillekeurig lachen.

Koorts

Zeer gevoelig voor koele lucht. Hevige hitteaanvallen in de avond. Overvloedig zweet. Brandende plekken.

Modaliteiten

Erger, buiten in koude lucht, na eten, na coïtus. Bij koud weer, voor onweer. Erger door druk op de dorsale wervelkolom, wat onwillekeurig lachen veroorzaakt. Beter, door langzaam rond te bewegen.

Relaties

Vergelijk: Muscarine, het alkaloïde van Agaricus (heeft veel invloed op secreties en vermeerdert de traan-, speeksel- en leversecretie enz., maar vermindert de niersecretie; waarschijnlijk neurotisch van oorsprong, doordat het de eindvezels van de secretoire zenuwen van al deze structuren stimuleert, vandaar speekselvloed, tranenvloed en overmatig zweten. Atropin werkt precies tegengesteld aan Muscarine. Lijkt in werking op Pilocarpin). Amanita vernus - voorjaarspaddenstoel - een variëteit van Agar Phalloides - het werkzame bestanddeel is Phallin, werkzaam als Muscarine. Amanita phalloides (doodsbeker - dodelijke amaniet). Het gif is een toxalbumine, gelijkend op het gif van de ratelslang en het door de cholera- en difteriekiemen uitgescheiden gif. Het werkt op de rode bloedlichaampjes en lost die op, zodat bloed in het darmkanaal ontsnapt en het hele systeem wordt leeggetapt. De hoeveelheid van dit toxische beginsel is klein; zelfs het hanteren van exemplaren en het inademen van sporen werkt bij sommige mensen onaangenaam. Het gif ontwikkelt zich langzaam. Zelfs 12 tot 20 uur na inname voelt de patiënt zich nog goed, maar dan treden duizeligheid, hevige cholera-achtige symptomen en snel krachtsverlies op, met overlijden op de tweede of derde dag, voorafgegaan door stupor en spasmen. Vettige degeneratie van lever, hart en nieren, bloedingen in longen, pleura en huid (Dr. J. Schier). Braken en purgeren. Voortdurende aandrang tot stoelgang, maar geen maag-, abdominale of rectale pijn. Intense dorst naar koud water, droge huid. Lethargisch maar geestelijk helder. Scherpe wisselingen van snelle naar trage en van trage naar snelle ademhaling, extreme collaps, onderdrukte urinelozing, maar geen koude extremiteiten of krampen. Agaric emet (ernstige duizeligheid; alle symptomen beter door koud water; verlangen naar ijswater; gastritis, koud zweet, braakgevoel alsof de maag aan een draad hing). Tamus (wintertenen en sproeten). Cimicif; Cann ind; Hyos; Tarantula.

Antidotum: Absinth; Coffea; Camphor.

Dosis

Derde tot dertigste en tweehonderdste potentie. Bij huidaandoeningen en hersenuitputting de lagere verdunningen geven.

Agaricus Muscarius