"Ağrı" o Kadar Taşınması Zor Olduğunda

Kayıp ve yasıma yaşamın en derin ve acı dolu deneyimleri arasındadır, ancak repertuvarlarımızda şaşırtıcı derecede az dikkat alırlar. En son çalışmalarda bile, bir çocuğun ölümünü takip eden hastalıklar bölümü yirmiden az çare listeler. Her homeopatik ailenin ve her bir ilacın kendi benzersiz yolunda kayıp ve yasımayı nasıl karşıladığını ve ifade ettiğini keşfedeceğiz.

Kronik ağrı günlük yaşamı derinden etkiler ve çoğu zaman buna neden olan temel durumu gölgede bırakır. 'Protopatik ağrı' — Dr. Mangialavori'nin yıllar öncesinde ortaya attığı bir terim — o kadar yoğun ve o kadar erken olan ağrıyı tanımlar ki, bunu yaşayan kişiler bunu temsil edemez, renge boyayamaz veya görselleştiremez: şiddetli rahatsızlık hisseden ancak nerede veya nasıl ağrı hissettiklerini ifade edemeyen bebekler ve çok küçük çocuklar. Çok sayıda bu tür ağrı, literatürde akut olarak ele alınsa da, bunların kurucu formunda derin kronik acı yansıtır.

Ağrıyı inkar etmek, bir organizma acıyı yönetilemez olarak algıladığında yaygın bir uyarlanma tepkisidir — onu sadece bilincin gizli alanına değil, bedene kendisine indirgemir. Tıbbi terimlerle, bu semptomatoloji skotomizasyon olarak bilinir; burada koyu alanlar görsel alanında görünür, tam görüşü engeller. Bu, açıkça ifade edilen ağrıdan daha az önemli olmayan bir hariç tutma, çıkarma ve inkar işlemidir.