Baryta carbonica

Algemeenheden: Baryta carbonica is een interessante studie, omdat het volledig geproefd is en een constitutioneel middel is. Zulke middelen zijn altijd interessanter dan de kortwerkende, oppervlakkige middelen. Zij grijpen diepgewortelde, langdurige, miasmatische aandoeningen aan.

Dit middel heeft betrekking op de ontwikkeling van de jeugd. U zult in de tekst, zoals dat bij dit middel meestal wordt uitgedrukt, ' dwerggroei.' zien.

Dat betekent niet altijd klein van gestalte, zoals er bij dit middel over gesproken wordt. Dwerggroei van lichaam en geest; geestelijke dwerggroei, en dwerggroei van organen.

U weet wat vroegrijpheid betekent; jonge personen die ongewoon briljant zijn; geestelijk ver gevorderd. Wij zeggen dat zij hun jaren vooruit zijn. Zij zijn vroegrijp.

Houd dit eerst voor ogen en bedenk wat het betekent; en dan hebben wij in de Baryta carb.-constitutie juist de tegenovergestelde toestand.

Dat is wat wij met dwerggroei bedoelen. Kinderen komen laat tot bruikbaarheid of activiteit; laat met hun studie; laat in het leren spreken; laat in het leren lezen; laat in het maken van de combinaties die tot het leven behoren; laat in het opnemen van indrukken en het vormen van waarnemingen; laat in het opnemen van hun activiteiten; laat in het verrichten van hun werk.

Laat: Wij zeggen soms dat Calc. carb. laat is in het leren lopen, maar Baryta carb. is ook laat in het leren lopen, hoewel het een geheel andere oorzaak heeft.

Om het op een gewone, ouderwetse manier uit te drukken: Baryta carb. is laat in het leren lopen, zelfs met tamelijk goede ledematen. Calc. . heeft armzalige, zwakke ledematen, slappe spieren, slechte botten, en daarom leert hij laat lopen.

'Te laat gaan lopen' is Calc.

'Te laat leren lopen' is Baryta carb.

Het concurreert ook met Borax en Natrum mur. Al deze drie middelen hebben een eigenaardige traagheid in de ontwikkeling van de hersenen, zodat zij laat leren dingen te doen; laat in hun ontwikkeling zijn.

Maar Baryta carb. voert hen allen aan in dit laat komen tot de activiteiten en functies van het leven.

U zult patiënten te behandelen krijgen bij wie deze langzame ontwikkeling zich bij meisjes manifesteert, van 18 tot 25 jaar oud, die de dingen doen die zij als kind deden, en dingen zeggen zoals zij die als kind zeiden.

'Kinderlijke manier van doen en kinderlijk gedrag. Spelen met poppen en dwaze dingen zeggen.'

Zij zijn niet tot vrouwelijkheid gekomen. Zij zijn laat in het opnemen van de activiteiten en functies van de vrouw. Zij missen de bedachtzaamheid van de vrouw. Zij zijn niet omzichtig geworden en zeggen dingen precies zoals een jongen of zoals een klein meisje ze zou zeggen.

Dat is de dwerggroei van de geest. Die late ontwikkeling naar waarde te schatten, en haar in Baryta carb. vanuit al haar symptomen en eigenaardige kenmerken te zien, leidt tot een sterk begrip van het middel.

Iets hiervan vindt men in middelen als Graph., Sulph. en Calc., maar niets vergeleken met dit middel. Dit schijnt de ontwikkeling op te schorten die van het kind een man of een vrouw maakt.

Het is niet een klein persoon die mij aan Baryta carb. doet denken, maar de dwerggroei die geestelijk is en die van organen is.

Organen worden als het ware verlamd, of één orgaan ontwikkelt zich niet. Het stopt, en de andere gaan verder. Dat zou mij aan dit middel doen denken. Eén enkel orgaan rijpt niet uit, en de andere gaan verder; eenzijdigheid, partijdigheid van ontwikkeling.

Lymfeklieren: Het volgende grote kenmerk van dit middel is zijn affiniteit voor de lymfeklieren door het hele lichaam. De klieren door het hele lichaam worden vergroot en verhard; de klieren van de hals, de klieren van de liezen, de lymfatische klieren in het abdomen zijn alle aangedaan - knoopachtige ketens vormen zich in de hals.

Met nog een paar andere dingen die wij straks zullen samenbrengen, zullen wij bij deze patiënt een eigenaardige figuur zien. Er is vermagering - geleidelijk wegkwijnen bij personen die dik zijn geweest, die goed gevoed zijn geweest.

Er is een vergroot abdomen. Het is passend bevonden bij marasmus, bij kinderen met vergrote klieren, vergroot abdomen; vermagering van de weefsels, vermagerde ledematen en geestelijke dwerggroei, en dan hebt u daar het hele Baryta carb.-beeld van marasmus.

De patiënt zelf is kouwelijk; gevoelig voor kou; wil goed ingepakt zijn. Duidelijke zwakte met zwakke pols is een sterk kenmerk en hij moet gaan liggen; hij is erger bij staan en zitten.

De zwakte is erger na het eten. Zijn pijnen zijn beter door beweging en in de open lucht. Zijn klachten worden verergerd door kou. De vergrote klieren worden drukgevoelig en congestief door blootstelling. De tonsillen nemen geleidelijk toe. De klieren van de hals nemen toe in omvang en hardheid door iedere verkoudheid en door afkoeling.

'Zwelling en verharding van klieren. Ontsteking van klieren met infiltratie.'

Infiltratie behoort tot dit middel. De klieren worden harder en harder. Ulcera worden verhard aan hun basis. Open oppervlakken worden verhard aan hun randen.

Wanneer een kind bijna welke ziekte ook heeft, mazelen, roodvonk, bof, of zelfs een zware verkoudheid, of een malaria-aanval, houdt de ontwikkeling op en het gevolg is dwerggroei, een toestand waarmee het niet geboren werd, maar die het heeft verworven, ontwikkelingsstilstand.

Het brengt vermagering en wegkwijnen van het hele lichaam teweeg, behalve van het abdomen, dat geleidelijk groter wordt. Dit zijn fasen die in het allereerste begin niet over het hoofd mogen worden gezien, omdat de symptomen alleen helpen deze basis vast te stellen en deze klachten en weefselveranderingen als eindstadia optreden.

Nog een groot kenmerk van dit middel is de toepassing van deze dingen op meer gevorderde leeftijden. Wij zeggen dat dit een kinderlijke toestand is, dit is de toestand van de jeugd en van stilgevallen ontwikkeling.

Nu maakt het niet uit of wij deze stilgevallen ontwikkeling hebben in de jeugd, in de kinderjaren, of op de gevorderde leeftijd van vijftig jaar. Door een of andere vreemde omstandigheid die wij niet kunnen doorgronden, zeggen wij dat het individu het uiterlijk van ouderdom begint aan te nemen.

Voortijdige ouderdom: Wij noemen het voortijdige ouderdom. Baryta carb. heeft slepende klachten genezen die het gevolg waren van malaria, overwerk, geestelijk of lichamelijk, langdurige geestelijke inspanning, wanneer het voorkomen van voortijdige ouderdom een opvallend kenmerk was.

De ouderdom sluipt te vroeg over hem heen. Er is maar weinig verschil tussen kinderjaren en ouderdom, en daarom wordt ouderdom wel een tweede kindsheid genoemd; maar wij betreuren het altijd als een man onder de zeventig kinderlijk begint te worden, en toch zien wij velen eenvoudig en kinderlijk worden. Het betekent niet alleen imbeciliteit, maar kinderlijk gedrag.

Dingen doen en zeggen als een kind. Dus bij voortijdige ouderdom leiden deze symptomen ons ertoe aan Baryta carb. te denken.

Baryta carb. heeft vettumoren, ingekapselde tumoren, lupus, uitwendige gezwellen van tuberculeuze aard, sarcoom genezen; en het heeft de pijnen en het lijden verlicht en het leven verlengd bij kankeraandoeningen.

Geest

Geestelijk is het de moeite van zorgvuldige studie waard, en wij zullen in de geestelijke symptomen alle fasen zien opduiken, vermengd met weefselveranderingen.

Het Baryta carb.-kind zal zich achter de meubels verbergen wanneer vreemden binnenkomen; zal zich verstoppen alsof het zich ergens voor schaamt of alsof het bang is. Het verbeeldt zich allerlei vreemde dingen, dat er over hem gesproken of om hem gelachen wordt.

Het schijnt niet vooruit te gaan. Het schijnt geen goed te doen het iets te leren, want het doet steeds weer dezelfde dingen en blijft ongevormd. Ofwel kan het niet begrijpen, of het kan niet onthouden, of het kan een gedachte niet vasthouden, en u gaat het steeds weer na, en de moeder vraagt zich af of dat kind ooit iets zal leren, en de onderwijzer rapporteert dat het kind aanleg mist.

De onderwijzer kan het niet begrijpen, de moeder kan het niet begrijpen, maar de homeopathische arts behoort er meteen alles van te weten. Als hij zijn Materia Medica kent, behoort hij goed thuis te zijn in de ontwikkeling van een zwak kind; van hen die naar rachitis toegaan, die zwak zijn, die altijd van iemand afhankelijk zijn, alleen geschikt voor ondergeschikte plaatsen.

De homeopathische arts doet goed wanneer hij de kleine Jantjes en Suusjes op zijn knie neemt en hun vermogen eerlijk observeert, en wat hun ontbreekt, en begrijpt hoe hij kan opbouwen wat ontbreekt. Is dat op zichzelf niet de moeite waard om voor te werken?

Om constituties meester te worden, zijn alle potenties nodig die ooit gemaakt zijn. Sommigen zullen middelmatige potenties nodig hebben, sommigen zeer lage, sommigen zeer hoge. Laten wij onze kleintjes niets onthouden van wat zij nodig hebben. Alleen zo zien wij uit naar het hoogste nut, om hen tot hun volle capaciteit te ontwikkelen.

Er staat hier in de tekst een uitdrukking,

' Gebrek aan helder bewustzijn.'

Zien wij uit wat ik gezegd heb niet wat dat in dit middel moet betekenen, en dat het in dit middel anders is dan in heel wat andere?

En toch zou u, als u dat symptoom eerst had gelezen, het niet naar waarde hebben geschat.

'Een gebrek aan helder bewustzijn.'

Vooral op oudere leeftijd is dat nuttig geweest. Het is niet die verwardheid van de geest die wij als duizeligheid kennen. Maar hij is intellectueel niet helder. Wij zien hoe dit middel vat krijgt op het intellect. Het grijpt zijn geheugen aan. Het begint met een zwakke toestand, en gaat geleidelijk over in imbeciliteit.

Drijft u het tot het uiterste, dan heeft het imbeciliteit, en tot daaraan toe hebben wij langs de hele lijn graden, vanaf het allereerste begin, van louter wazigheid in zijn gedachten tot imbeciliteit.

Wanneer de Baryta carb.-baby's in de kliniek verschijnen, houden zij de hand voor het gezicht en gluren zij tussen de vingers door.

Verlegen. Timide. Gemakkelijk verschrikt. Bang voor vreemden. Andere middelen hebben soortgelijke kenmerken, maar het is een sterk kenmerk van dit middel. Verschrompeld gezicht. Ziekelijke gelaatskleur. Het is het idee van zich verbergen, het idee van schuchterheid.

Het kind wil niet spelen en zit in de hoek. Schenkt geen aandacht aan zijn hamer, als het een jongen is; of aan zijn pop, als het een meisje is. Zit maar en zit maar. Schijnt niet te denken; gebrek aan vermogen om te denken.

Kinderen groeien op zonder uitgesproken individualiteit, zonder enig vermogen tot waarnemen, en ontwikkelen zich daarom niet. Altijd onheil verwachtend.

Zoals Caust., vrees dat er iets zal gebeuren. Vol verbeeldingen; denkbeeldige zorgen en bekommernissen. Broedend op allerlei klachten en bezwaren die zich zouden kunnen voordoen. Heel wat zoals Ars. Kinderen voortdurend in een zeurderige stemming; altijd jammerend. Door de klachten heen lopen het lijden van de delen, of de geestelijke symptomen.

'Hoe meer hij over de klacht nadenkt, des te erger wordt zij.'

Als hij aan zijn klachten, zijn lijden denkt, worden zij meteen erger. Voortijdige ouderdom en mentale uitputting door langdurig geestelijk werk.

Hoofd

Lastige hoofdpijnen.

'Druk in de hersenen.'

Een gevoel van losheid in de hersenen, alsof de hersenen van de ene naar de andere zijde vallen of op en neer gaan. Een sensatie van beweging in de hersenen bij het bewegen van het hoofd of door een plotselinge schok.

Het lijkt alsof de hersenen heen en weer bewegen overeenkomstig de bewegingen van het hoofd wanneer het hoofd van de ene naar de andere zijde wordt gedraaid.

'Drukkende hoofdpijnen.'

Hoofdpijnen verbeteren in frisse lucht, in de open lucht, en verergeren door warmte. Dat is het tegenovergestelde van zijn algemene toestand. De algemene toestand van Baryta carb. wordt verergerd door kou; hij is gevoelig voor kou, en zijn klachten ontstaan door koud worden; maar zijn hoofdpijnen verbeteren in koele lucht.

De Baryta carb.-patiënt is vaak gevoelig voor de uitersten van warmte en kou. Warm weer zal klachten oproepen. Warm weer zal het bloed naar het hoofd doen stijgen en bevordert apoplectische toestanden.

Het heeft veel hoofdklachten die lijken op de stupor van apoplexie. Het heeft enkele paralytische toestanden analoog aan de klachten bij oude apoplectici, en het is zeer nuttig geweest bij het herstellen van de aanvoer en de stroom van zenuwkracht langs de zenuwen.

Het loopt parallel met Phos. ., en is een uitstekend middel voor oude paralytische toestanden die zijn ontstaan door een ruptuur van een bloedvat, en dus door druk op de zenuwvoorziening.

De hoofdpijnen zijn congestief, drukkende hoofdpijnen; een gevoel van druk in de hersenen.

Deze ielige zuigelingen, zoals wij die hebben beschreven, hebben erupties op het hoofd; eczeem op het hoofd; en zij die voor iets beters geboren zijn, hebben de eruptie teruggedrongen door zalven en toepassingen.

'Vochtige korsten op de hoofdhuid.'

'Droge erupties op de hoofdhuid. Uitvallen van het haar. Kaalheid.'

Hoofdklachten en een geestelijke staat van dwerggroei, een intellectueel defect, als gevolg van onderdrukte erupties.

Ogen

Het middel is rijk aan oogsymptomen.

'Granuleuze oogleden. Verdikking van de oogleden, verdikking van alle membranen en weefsels rond de ogen. Troebeling van het hoornvlies.'

Infiltratie van de verschillende omhulsels. Het heeft cataract genezen, het heeft verschillende vormen van verminderd zien genezen, maar vooral bij degenen bij wie de dingen wazig lijken,

'alsof men door een nevel of door rook kijkt.'

Ulceratie van het hoornvlies. Kleine witte vlekken, die een gebrekkig gezichtsvermogen veroorzaken.

'Oogleden 's morgens aan elkaar gekleefd.' Hordeola.

'Een gevoel van zwaarte in de bovenoogleden.'

Een gevoel van zwaarte in het voorhoofd bij hoofdpijn, alsof het voorhoofd over de ogen naar beneden drukt.

Zoals Carbo veg., Carbo an. en Natr. mur. . grijpt de patiënt vaak met de handen het hele voorhoofd vast en zegt,

'Ik voel alsof het voorhoofd over de ogen naar beneden drukt.'

Oren

Hij heeft veel geluiden in de oren, maar vooral geknap en geklapper bij ademhalen, slikken en kauwen; beter tijdens het liggen. Het treft vooral het rechteroor. Suizende geluiden in de oren bij ademhalen.

'Erupties rond de oren. Klierzwellingen en erupties rond de oren.'

Ontsteking van de oorspeekselklieren, met hardheid.

Eerst kan men het zwelling noemen, maar uiteindelijk is het blijvende vergroting en verharding, en het betekent soms een grote uitgroei.

Andere klieren in de hals worden in samenhang met de oorproblemen aangedaan. Knopen van lymfeklieren langs de hals onder het oor ( Bar. m., Tub.).

Soms is de submandibulaire speekselklier aangedaan, vergroot en verhard. Soms worden de tonsillen vergroot en verhard. Al deze klieren ontsteken en worden gevoelig, en worden wat groter, na elke blootstelling aan kou en door plotselinge weersveranderingen. Het is een wonderbaarlijk middel voor het genezen van vergrote klieren.

Tonsillen: Klinisch wordt het in de boeken aangegeven voor suppuratie van deze klieren, maar mijn hele leven heb ik het niet als een goed middel voor suppuratie kunnen vinden. De ontsteking gaat eerder over in toegenomen infiltratie.

Hier wordt het in de boeken aangegeven voor suppuratie van de tonsillen, maar uit lange ervaring is het een van de laatste middelen waaraan ik zou denken bij suppuratie van de tonsillen. Het kan dat gedaan hebben, maar het is niet mijn waarneming dat het die kant op gaat, en ik twijfel zeer aan de grote waarde en de hoge waardering van die observatie. Maar het heeft zeker infiltratie die geleidelijk toeneemt door koud worden.

De vergrote tonsillen worden rood, ontsteken en worden pijnlijk, en de acute ontsteking en pijn zakken af, maar de tonsillen zijn iets groter dan bij de vorige verkoudheid. Op die manier blijven de tonsillen groeien. Bij kinderen worden deze vaak weggesneden.

Er zijn gevallen waarin ik zou kunnen toegeven dat het nodig was ze weg te snijden, wanneer er een enorme overmaat is, die veel stoornis veroorzaakt bij het slikken en spreken.

Twee of drie keer ben ik er absoluut niet in geslaagd te genezen met middelen die naar mijn beste kunnen waren gekozen, en zij zijn naar de chirurg gegaan en die heeft ze weggesneden; maar ik geloof dat deze tonsillen allemaal genezen zouden moeten worden.

Eén ding dat in de homeopathie in Hahnemann's Organon wordt geleerd, is dat, tenzij er symptomen zijn die het middel aangeven, men van de toediening van het middel geen grote dingen mag verwachten.

De vergroting van de tonsillen alleen is geen symptoom waarop een middel kan worden gekozen, en dat maakt het nodig een dozijn keer te gokken, en misschien helemaal niet raak te treffen.

Dat is het slechtste soort praktijk, gokken naar een middel; en toch zijn er kinderen met vergrote tonsillen die bij ons verschijnen zonder enig symptoom waarop wij een middel kunnen kiezen.

De symptomen waarop moet worden voorgeschreven, zijn die welke de patiënt weergeven, niet de klieren; niet het veranderde weefsel. Wij moeten het altijd betreuren dat de chirurg moet ingrijpen, want door iets weg te snijden kan het tot constitutioneel nadeel van de patiënt zijn.

Toch zijn er dingen die gedaan moeten worden waarvan wij weten dat ze constitutioneel nadelig zijn voor de patiënt. Wij moeten dienstboden op de been houden om hun brood te verdienen, en operaties moeten bij hen worden verricht, omdat zij geen jaar of twee kunnen gaan liggen om genezen te worden.

De chirurg zal altijd een plaats bij ons hebben, maar laten wij eerst ons deel als artsen doen.

Erupties op het gezicht. Het gezicht is ziekelijk, vaak paars, rood en opgeblazen, of mager en vermagerd, oud en verschrompeld uitziend. De zuigeling ziet eruit als een klein oud persoon, zoals wij dat vinden bij Nat. mur. en Calc. Met gelaatsklachten, met gebitsklachten, en vooral met keelklachten, vergrote klieren onder de kaak en langs de hals.

Oorziekten na roodvonk. Vergroting en verharding van de oorspeekselklieren en van de submandibulaire speekselklieren na roodvonk. Roodvonk brengt vaak veel onrust in het organisme teweeg, vooral wanneer het niet goed is behandeld, wanneer het door de allopaat is behandeld, of door een nerveuze homeopaat.

Een nerveuze homeopaat is iemand die niet wacht tot zijn eigen overtuigingen zijn uitgerijpt, niet wacht tot zijn middel werkt, en weer een ander en nog een ander geeft, en tegen de tijd dat de roodvonk haar beloop heeft gehad, wordt de patiënt verschrikkelijk ziek, eindigt met oorproblemen, vergrote klieren en soms nieraandoeningen.

Wanneer het overgaat in oorproblemen en vergrote klieren van de hals, is dit een van de verschillende middelen die bestudeerd moeten worden.

'Verlamming van de tong bij oude mensen. Zwakte van de tong bij oude mensen. Hardheid van de tong bij oude mensen.'

Voortijdige ouderdom en het falen van spieren. Er is in dit middel een catarraale toestand, een ophoping van slijm, in neus, keel, strottenhoofd en luchtpijp. Het is zeer geschikt voor oude mensen die geratel in de luchtpijp hebben.

Bij elke koude weersverandering, en bij elke blootstelling aan kou, krijgt hij een extra verergering van het geratel. Ratelende ademhaling. Er zijn enkele middelen die in zulk hoge mate dit grove geratel op de borst van oude mensen hebben, dat het goed is het te benadrukken.

Baryta carb. is er een van. Senega, Ammoniacum en Baryta muriatica moeten worden vergeleken. Wanneer er voortdurend grof geratel op de borst is bij een oud persoon, een tachtigjarige, die 's zomers tamelijk comfortabel is, maar de hele winter ellendig door het grove geratel op de borst, en er verder geen andere symptomen zijn, zal Ammoniacum hem comfortabel houden.

Keel

De keelpijn van dit middel heeft talrijke symptomen.

'Ontsteking van het cellulaire weefsel van fauces en tonsillen.'

Dit middel hoort thuis bij algemene catarrale symptomen van de keel. Granulaties van de keel, zodat de keelholte glanzend lijkt, bezaaid met grove korrels die bij elke koudegolf ontstoken raken, of door afkoeling.

Bij elke koude verandering raken de tonsillen ontstoken, en bij kinderen worden zij zeer spoedig vergroot. Kinderen met vergrote tonsillen, en met vergrote klieren op andere plaatsen, enigszins geestelijk dwergachtig, traag in leren, Baryta carb. zal de vergrote tonsillen genezen.

Maar dit zijn, ziet u, constitutionele symptomen. U kiest het middel niet louter op vergrote tonsillen.

'Ontsteking van de tonsillen.'

De ontsteking is niet zo hevig als die welke bij Bell. ., optreedt, zij komt niet in één nacht op, zij gaat niet snel over tot suppuratie; maar het is een zeer pijnlijke keel, langzaam ontstaan na vele dagen van blootstelling en er is geleidelijke groei en geleidelijke ontwikkeling.

Dat is het karakter van de tonsillitis van Baryta carb.; terwijl die van Bell. . met grote snelheid opkomt. Hepar is ook snel en gaat over in suppuratie. Er is een middel voor ontsteking van de tonsillen waarbij het oor betrokken is en die door warmte verbetert, dat maar weinigen gebruiken, maar het is van grote waarde; het is Chamomilla , en het is vooral geïndiceerd als de patiënt prikkelbaar is.

De pijn verbetert door warmte en komt met grote hevigheid op. Het zou voor een Bell.-ontsteking kunnen worden aangezien, maar Cham. geneest haar blijvend.

'Gevoel van een prop in de keel;' dat wil zeggen, de tonsillen zijn zo groot dat zij aanvoelen als een grote bal of grote brok in de keel.

Zij veranderen het karakter van de stem, veroorzaken moeilijkheden.

'Veel branderigheid in de keel. Onvermogen iets anders dan vloeistoffen door te slikken.'

Deze irritatie houdt voortdurend verstikking en krampachtige vernauwing in de keel in stand; samentrekkingen, trekkingen en verkrampingen in de keel.

Het heeft ook een spasme in de slokdarm bij het slikken, vooral bij oude nerveuze, of voortijdig afgetakelde mensen.

'Spasme in de slokdarm. Moeilijk slikken.'

De voedselbrok zakt een eindje naar beneden en veroorzaakt dan spasmen, en hij kokhalst en stikt. Dit kokhalzen en stikken door een beetje voedsel is een zeer sterk kenmerk in Kali c., Graph. en Merc. cor.

Dit is ook een sterk kenmerk van Baryta carb., maar veel sterker bij Merc. cor.

De klachten van eten en drinken en eetlust en maag kunnen alle samen worden genomen.

Maag en abdomen: Er is zwakte van de spijsvertering, allerlei stoornissen en onaangename sensaties in de maag na het eten. Soms gastralgie; soms distensie.

'Buikpijn in de maag na het eten.'

Uiterste zwakte na het eten. Abdomen hard en gespannen.

'Mesenteriale klieren gezwollen en hard; met een dikke buik; buikspieren gevoelig bij aanraken.'

Het heeft in de vroege stadia tabes mesenterica genezen. Het heeft het vergrote abdomen van kinderen genezen, wanneer er vermagering van de ledematen was, overal vermagering, knopen van vergrote klieren en een dwergachtig intellect.

Baryta carb. heeft een hardnekkige obstipatie.

'Moeilijke, knoestige ontlasting. Ontlasting hard en onvoldoende.'

Gebrek aan werking in het rectum, en hemorroïdale uitstulping tijdens de stoelgang en het urineren.

Mannelijke genitaliën: Van de mannelijke geslachtsorganen hebben wij enkele vreemde kenmerken. Dit middel neemt alle geslachtsdrift en het seksuele vermogen weg, waardoor de genitaliën verslapt achterblijven, in een toestand van impotentie.

'Verslapte penis. Impotentie. Verminderd geslachtsverlangen. Hypertrofische prostaat. Geatrofieerde testikels.'

Het geneest oude chronische urethrale afscheiding uit de urethra. Een oude, pijnloze, witachtige, chronische urethrale afscheiding die al lang bestaat. Het is een stinkende afscheiding en er is geen ontsteking.

'Gevoelloosheid van de genitaliën.'

Vrouwelijke genitaliën: De vrouw heeft veel klachten. Steriliteit. Verschrompeling van het ovarium. Verschrompeling van de borstklieren, en toch worden de lymfatische klieren vergroot en geïnfiltreerd.

Een passieve leucorroïsche afscheiding, witachtig, dik, aanhoudend, vaak overvloedig, erger ongeveer een week vóór de menstruatieperiode.

Strottenhoofd: Bij sommigen grijpt een constitutionele zwakte het strottenhoofd aan; een paralytische zwakte. Stem volledig verloren.

Of, 'heesheid en ruwheid.'

Lage, diepe stem. Aphonie door constitutionele zwakte, en door verlamming. Gevoel in het strottenhoofd alsof men voortdurend rook, pek, zwaveldampen of stof inademt.

Met de heesheid is er een chronische droge, hese, blaffende hoest; geen harde hoest, maar hij komt elke nacht. Verstikkende hoest van oude mensen.

Er staat hier: 'dreigende verlamming van de longen.'

Borst en hoest: Dat stemt overeen met de algemene aard van het middel. Borst vol slijm, maar niet in staat het op te geven.

U merkt uit de inspanning die bij het hoesten wordt geleverd dat er ergens zwakte is, gebrek aan kracht. Het is geen krachtige inspanning.

'Nachtelijke hoest, met astmatische ademhaling.'

Hoest opgewekt door irritatie in het strottenhoofd en de luchtpijp. Er is een hoest bij Baryta carb. waarbij hij hoest en hoest, en geen verlichting krijgt voordat hij op de buik gaat liggen; en zolang hij op de buik ligt, is hij vrij van hoest.

Hartkloppingen door geringe inspanning, bij liggen op de linkerzijde, door eraan te denken, met angst en bloedopwelling, met sterke pulsatie in het hoofd, snelle pols. Hartkloppingen bij chlorotische meisjes.

Spanning in de spieren van de rug. Zwelling van de klieren in de nek.

'Zwelling van de halsklieren. Vettumoren op de rug.'

Meermalen heeft een patiënt gezegd,

'Dokter, was u van plan ook dat vetgezwel op mijn rug weg te nemen?'

De kans is groot dat ik niet eens wist dat hij er een had. Zo verschijnen zulke dingen doorgaans in de praktijk van de homeopathische arts, want hij schrijft niet voor op de tumor, en de kans is groot dat hij in zijn voorschrift weinig aan de tumor denkt; hij geeft het constitutionele middel, en zij verdwijnen vaak na verloop van tijd, en dan denkt de patiënt dat de dokter iets wonderbaarlijks heeft gedaan.

Hij krijgt meer roem en meer krediet voor het genezen van een wrat dan voor het genezen van de patiënt. De arts die juist voorschrijft, brengt de vitale toestand in orde.

Hij geneest de patiënt, en de patiënt, in een toestand van orde verkerend, begint zijn lichaam te herstellen, en de weefsels houden een algemene grote schoonmaak en zulke dingen als niet nodig zijn, worden afgestoten; en de arts wordt als een wonderbaarlijk man beschouwd.

Zo geneest dit middel tumoren en wratten. Wratten aan de ledematen, en op de rug, en op de handen.

De pijnen zijn van een jichtig, reumatisch karakter, erger door koud worden en door koud weer. Paralytische zwakte en beven en gevoelloosheid van de voeten.

Stinkende transpiratie van de voeten die gevoeligheid van de voetzolen veroorzaakt, ulcera aan de voeten, onderdrukt voetzweet. Beven van de voeten tijdens het staan en wankelen tijdens het lopen. Scheurende, trekkende pijnen in de onderste ledematen. Plotselinge stekende pijnen in de knieën.