Silica Marina
van John Henry Clarke — Woordenboek van de praktische Materia Medica
Silica maritima. Zeezand. Trituratie. [Mijn bereiding werd van het strand genomen, precies zoals het door het getij was achtergelaten, op een deel van de kust vele mijlen verwijderd van een riviermonding of een drooggelegde stad.]
Klinisch
Constipatie / vergroting van de klieren / ettering van de klieren / gonorroe / tandsteen
Kenmerken
Nadat ik een mededeling had gezien dat Sil. mar. een uitgesproken werking had op ontstoken klieren, liet ik een monster tritureren en opwerken tot de 30e verdunning. Ik hoefde niet lang te wachten op een gelegenheid om het te beproeven. Een lange, blonde jongeman van 24 jaar, violist, meldde zich met een pakket scrofuleuze klieren aan de rechterzijde van de nek, met op één punt verweking. Ik gaf hem Sil. mar. 3, gr. v., drie- of viermaal per dag, en waarschuwde hem geen papomslagen aan te leggen. Het klierenpakket begon spoedig te slinken. Het abces rijpte, ontlastte zich via een minuscule opening en genas uiteindelijk zonder een waarneembaar litteken achter te laten. De overige klieren verdwenen intussen. Sil. mar. 3, gr. v., driemaal per dag, genas snel een geval van gonorroe bij een patiënt die reeds vele eerdere aanvallen had gehad, evenals een strictuur die behandeld was met cauterisaties en sterk Arg. nit. Mede deze voorgeschiedenis bracht mij ertoe het middel te geven vanwege het daarin aanwezige Nat. mur.-element. De afscheiding was roomachtig, en er was drukgevoeligheid in het middelste deel van de urethra. Gedurende drie dagen na het beginnen met Sil. mar. was er een scherpe verergering; de afscheiding werd zeer overvloedig, was 's nachts < en ging gepaard met pijnlijke erecties. In het algemeen gebruik ik deze bereiding wanneer in een Sil.-geval Nat. mur.-symptomen aanwezig zijn. Burnett vertelde mij een interessante ervaring van hemzelf. Hij werd geraadpleegd over een jongen die, ondanks straf, bleef doorgaan met het eten van zand wanneer hij op het strand speelde. Burnett raadde de ouders aan de jongen zoveel te laten eten als hij wilde. Hij hield dit veertien dagen vol; tegen het einde van die tijd was zijn gezondheid enorm verbeterd, en vanaf die dag wilde noch at hij nog meer zand. W. B. Clarke, uit Indianapolis (A. H., xxvi. 237), vertelt over het gebruik van Sil. mar. als middel tegen constipatie. Hij heeft het bij patiënten van alle leeftijden met uitstekende resultaten gebruikt, in ruwe vorm toegediend. Hij geeft de voorkeur aan het tamelijk grove zand van een rivier-zandbank. Dit wordt grondig gewassen en in een oven gebakken. Hij meent dat een fijnere soort beter kan zijn voor jongere patiënten. Het zand wordt zo ingenomen, of in capsules gedaan, of tot pillen verwerkt. In elk geval wordt het met water ingenomen, en tijdens de behandeling moet ruim water gedronken worden. W. B. Clarke vermeldt dit geval als het hardnekkigste dat hij was tegengekomen: een man van 60 jaar leed al dertig jaar aan ernstige constipatie en zat vaak een uur op het toilet, bijna flauwvallend. Hij nam een week lang dagelijks na het avondeten een theelepel, zonder bijzonder effect. Daarna nam hij het een week lang driemaal per dag. Hierna kon hij weer teruggaan naar één dosis per dag, en spoedig had hij het nog maar eenmaal per week nodig. "Het bijzondere van deze behandeling is het gemak waarmee de ontlasting verloopt zodra het middel eenmaal zijn eerste werking heeft gedaan; de ontlasting is dan zacht, brijig en geel, en het regelmatige ontlastingspatroon lijkt daarna gevestigd, zodat de behandeling dan kan worden gestaakt." Als de klacht terugkeert, zijn een of twee doses extra voldoende om het weer in orde te brengen. Deze ervaring is van grote waarde en belang, aangezien in de potenties (evenals ) een groot middel tegen constipatie is. W. B. Clarke heeft nooit enige nadelige gevolgen van de behandeling waargenomen. Bij een kind van 4 jaar aan wie Cooper 6x gaf (mijn bereiding), "kwam een dikke massa tandsteen die zich achter de voortanden had opgehoopt, in schilfers los."