Formica Rufa
Fijngewreven levende mieren
van William Boericke — Zakhandboek van homeopathische Materia Medica en Repertorium
(MYRMEXINE)
Een artritisch middel. Jicht en gewrichtsrheumatisme; pijn erger door beweging; beter door druk. Rechterzijde het meest aangedaan. Chronische jicht en stijfheid in de gewrichten. Acute opvlammingen van jichtige vergiftigingstoestanden, vooral wanneer deze neuralgische vormen aannemen. Tuberculose, carcinoom en lupus; chronische nefritis. Klachten door te zwaar tillen. Apoplectische aandoeningen. Heeft een duidelijk remmende invloed op de vorming van poliepen.
Hoofd
Duizeligheid. Hoofdpijn met gekraak in het linkeroor. De hersenen voelen te zwaar en te groot aan. Gevoel alsof er een blaasje in het voorhoofd barst. 's Avonds vergeetachtig. Opgewekt. Coryza en een verstopt gevoel in de neus. Reumatische iritis. Neuspoliepen.
Oren
Oorsuizen en gezoem. Gekraak in het linkeroor met hoofdpijn. Delen rond het oor voelen gezwollen aan. Poliepen.
Maag
Aanhoudende druk aan de maagmond, en daar een brandende pijn. Misselijkheid, met hoofdpijn, en braken van gelig bitter slijm. De pijn verplaatst zich van de maag naar de kruin. Winden kunnen niet worden geloosd.
Abdomen en ontlasting
's Morgens moeizame lozing van kleine hoeveelheden winden; daarna diarreeachtige aandrang in het rectum. Pijn in de darmen vóór de ontlasting, met huiverende kouwelijkheid. Samentrekkend gevoel in de anus. Trekkende pijn rond de navel vóór de ontlasting.
Urine
Bloederig, albuminehoudend, met veel aandrang; hoeveelheden uraten.
Ademhaling
Heesheid, met droge, pijnlijke keel; hoest erger 's nachts, met zeurende pijn in het voorhoofd en beklemmende pijn in de borst; pleuritische pijnen.
Seksueel
Zaadlozingen; zwakte. "Traag tot geslachtsverkeer".
Extremiteiten
Reumatische pijnen; stijve en gecontraheerde gewrichten. De spieren voelen alsof zij verrekt en van hun aanhechting afgescheurd zijn. Zwakte van de onderste extremiteiten. Paraplegie. Pijn in de heupen. Rheumatisme treedt plotseling op, met rusteloosheid. Zweet verlicht niet. Verlichting na middernacht en door wrijven.
Huid
Rood, jeukend en brandend. Netelroos. Knobbels rond de gewrichten (Ammon phos). Overvloedig zweet zonder verlichting.
Modaliteiten
Erger, door kou en koud wassen, vochtigheid, vóór een sneeuwstorm. Beter, door warmte, druk, wrijven. Kammen van het haar.
Relatie
Vergelijk: Formic acid (Chronische myalgie. Musculaire pijnen en gevoeligheid. Jicht en gewrichtsrheumatisme, die plotseling optreden. Pijnen gewoonlijk erger aan de rechterzijde, door beweging, en beter door druk. Afnemend gezichtsvermogen. Verhoogt de spierkracht en de weerstand tegen vermoeidheid. Voelt zich sterker en meer "fit" bij gewoon lopen. Duidelijk diuretisch effect, grotere uitscheiding van producten van dissimilatie, vooral ureum. Tremor. Tuberculose, chronische nefritis en carcinoom, lupus, enz., zijn met succes behandeld met injecties van Formic acid in een verdunning overeenkomend met de 3e en 4e centesimale. Bij het voorschrijven ervan voor spataderen, poliepen, catarrh laat Dr. J. H. Clarke één of twee ounces (ongeveer 30-60 ml) van een oplossing van Formic acid gebruiken in de verhouding van één deel zuur op elf delen gedestilleerd water. Hiervan wordt eenmaal of tweemaal daags na de maaltijd één theelepel ingenomen in een eetlepel water. Pijn in de aponeurose en spieren van hoofd, nek en schouders vóór een sneeuwstorm). Rhus; (Dulcam, Urtica en Juniperus bevatten Formic acid), Wood alcohol, wanneer dit als bestanddeel van een drank, zo gebruikelijk in deze dagen van de drooglegging, wordt ingenomen, wordt niet gemakkelijk uitgescheiden en langzaam omgezet in Formic acid, dat de hersenen aantast en de dood of blindheid veroorzaakt.
Dr. Sylwestrowicz van het Hering Research Laboratory van Hahnemann College, Philadelphia, deelt zijn ervaring met Formic Acid als volgt mee:
"Het beste toepassingsgebied voor de behandeling met mierenzuur zijn gevallen van atypische jicht. Onder deze rubricering moeten genoemd worden spierstoornissen zoals myositis, periostitische processen van de botten in de vorm van deegachtige zwellingen, veranderingen van de fascieën zoals contractuur van Dupuytren, huidaandoeningen zoals chronisch eczeem, psoriasis en haaruitval, nierstoornissen zoals subacute en chronische nefritis. In deze gevallen is formic acid in 12x en 30x, hypodermisch 1 cc, geïndiceerd met tussenpozen van 2-4 weken. Acht tot twaalf dagen na de eerste injectie wordt vaak een verergering waargenomen.
Bij acute reumatische koorts en acute gonorroïsche artritis geeft formic acid 6x, elke zes dagen 1 cc, soms 12x bij gevoelige patiënten, vaak schitterende resultaten, waarbij de pijnen verdwijnen en heroptreden wordt voorkomen.
Chronische artritis vereist een afzonderlijke bespreking. Klinische proeven van het Hering Research Laboratory van het Hahnemann Medical College van Philadelphia bij een groot aantal gevallen van artritis met formic acid toonden aan dat het bij voorkeur werkt op de ligamenten, het gewrichtskapsel en de slijmbeurs van de gewrichten. Dergelijke gevallen reageren zeer gemakkelijk op de behandeling.
De prognose hangt in grote mate af van de etiologie van het geval. De meest bevredigende gevallen zijn chronische artritis in samenhang met jichtige diathese. Chronische artritis na een aanval van acute reumatische koorts laat eveneens opmerkelijke resultaten zien, hoewel pijnen van neuralgische aard die op bepaalde plaatsen blijven bestaan vaak zeer hardnekkig zijn. Ten slotte kan chronische artritis van traumatische aard door mierenzuur worden genezen. In dit laatste geval liet formic acid 6x snellere en betere resultaten zien dan 12x of 30x, die in de voorgaande gevallen geïndiceerd zijn. Over het algemeen is het verdwijnen van de stijfheid van het gewricht het eerste teken van verbetering. Daarna verdwijnen pijn en zwelling geleidelijk binnen 1-6 maanden.
De prognose van de behandeling met mierenzuur is minder gunstig bij chronische artritis waarbij reeds deformerende processen op de gewrichtsoppervlakken hebben plaatsgevonden. Dergelijke processen kunnen in het begin volledig tot staan worden gebracht; gevorderde gevallen laten vaak een verbetering zien. Maar er blijft altijd de mogelijkheid dat deze verbetering slechts tijdelijk is. Dit is vooral te verwachten in gevallen van de zogenoemde arthritis deformans, waarbij zelfs de ontstekingen van de ligamenten en het gewrichtskapsel een zeer progressief karakter hebben".
Dosering
Zesde tot dertigste verdunning.